نصرالله مردانی
مقدمه:
قيامت را باور داريم، اما تجربه نکرده‌ايم، فقط خوانده‌ايم و شنيده‌ايم که جناب اسرافيل- اين ملک مقرب الهي- در «صور» مي‌دمد و همگان زنده مي‌شوند و قيامت برپا مي‌شود.
ظهور را هم باور داريم و به هزار اميد لحظه‌ها را به راز و نياز ورق مي‌زنيم تا چشمان‌مان را، جان‌مان را، جهان‌مان را آن سعادت باشد که دمي با يار برخيزيم اما در هر حال تجربه اش نکرده‌ايم، اما يک تجربه با شکوه داريم، که پرتويي از قيامت و ظهور در آن افتاد تا براي‌مان جاودانه شود، تجربه‌اي به نام دهه فجر انقلاب اسلامي و مخصوصا 12 بهمن 57 که با ظهور امام خميني(ره) در قامت شاگرد باورمند مکتب ظهور و نايب امام زمان(عج)، جلوه‌اي ويژه يافت و تاريخ به شهادت آمد که زمين روزي چنين کمتر به خود ديده است- و شايد هم نديده باشد- که ميليون در ميليون انسان آگاه، آزاد و آماده براي پرداخت هر هزينه‌اي، حتي جان خويش از فرودگاه تا بهشت زهرا را، رنگ قيامت زدند تا تجلي جلوه‌اي از ظهور را جشن بگيرند. آن روز را هرکه ديده به تعريفش گفت: «انگار قيامت بود» و شوق مردم براي ديدن امام را چنين تعريف کرد: «گويي مردم در چهره امام، جلوه حضرت صاحب(عج) را مي‌ديدند که چنين به وجد مي‌آمدند.»
برچسب ها : آشتی حوزه و دانشگاه,امام خمینی در فرودگاه,برخیزید ای شهیدان راه خدا,تجلی حضرت صاحب الزمان,تجلی ظهور مهدی موعود در دهه ی فجر,تشبیه دهه فجر به عرصه قیامت,جلوه ی حضرت صاحب الزمان,جلوه ی حضرت مهدی,خاطرات آقای خامنه ای از دهه ی فجر,خاطرات آیت الله خامنه ای,خطبه ی امام خمینی در بهشت زهرا,دهه فجر از نگاه رهبری,ساعت نه و بیست و هفت دقیقه و هفت ثانیه,ساعت نه و سی و سه دقیقه,سرودهای دهه فجر,قیامت و دهه فجر,مسئولیت پذیری امام خمینی نسبت به مردم,وحدت کلمه رمز پیروزی
| | | لینک ثابت | نسخه قابل چاپ | | امتیاز : |
نوشته شده در تاریخ 21 بهمن 1391 و در ساعت : 09:06 - نویسنده : ســـاناز
توجه:
